zondag 21 augustus 2016

Op maat gemaakt

Tijdens onze langere wandelingen zoeken we vroeg of laat altijd wel een geschikte plek om even uit te rusten en de inwendige mens te versterken. Veelal zijn we dan op een grote steen of boomstronk aangewezen om op te zitten. Vandaag voorziet Moeder Natuur een van ons echter van een luxe fauteuil in de vorm van een spar waarvan de stam een wel hele vreemde kronkel heeft. Als op maat gemaakt!

vrijdag 19 augustus 2016

Emoticon

De meeste paddenstoelen die op dit moment in het bos staan, hebben geen uitgesproken felle kleur. Het zijn vooral bruin- en grijstinten die overheersen. Na tijdens een wandeling enkele foto's te hebben gemaakt, vind ik vreemd genoeg het plaatje van het meest aangevreten exemplaar het mooist. Ik zie er duidelijk een emoticon in, kijk en oordeel zelf. En tja, wat drukt de expressie van deze toch wel zwaar gehavende paddenstoel uit?







zondag 14 augustus 2016

Oogsttijd

Wat hebben we zelf gedaan de afgelopen weken? Verveeld hebben we ons in elk geval niet. Integendeel, we hebben al onze vrije tijd besteed aan een combinatie van nuttige en aangename bezigheden. Centraal daarbij stonden wandelen en oogsten. Het eerste doen we het hele jaar door, maar het tweede is over het algemeen voorbehouden aan de nazomer en vroege herfst.

 
Omdat we onze moestuin braak hebben laten liggen, zijn we dit jaar wat onze oogst betreft geheel afhankelijk van Moeder Natuur en gelukkig is zij ons tot nu toe gunstig gezind geweest. Zo voorzag ze ons van kruipbramen - hjortron, frambozen, aardbeien, aalbessen en zwarte bessen. En van ongewoon veel bosaardbeien en cantharellen. Het gedeelte van de bessen- en vruchtenoogst dat we niet direct konden opeten, hebben we tot marmelade verwerkt zodat we wat dat betreft de komende tijd niets te kort zullen komen. Cantharellen vonden we zelfs in zulke hoeveelheden dat we er royaal van konden weggeven. Nu hebben we alleen nog bosbessen en appelen op ons verlanglijstje staan. Er gaat namelijk niets boven zelfgemaakte appelmoes en bosbessencompote is bij sommige wintergerechten niet te versmaden!


We zijn ook druk bezig met het uitdunnen van het bos rond om ons huis. Daar staan de bomen namelijk zo dicht op elkaar dat ze zichzelf letterlijk doodgroeien. Eerst is het kleinere spul aan de beurt en daarna zullen ook veel van de grote bomen het veld moeten ruimen, maar dat is iets wat we vooralsnog over meerdere jaren denken uit te smeren. Het hout van de gekapte bomen zal tot brandhout worden verwerkt, dus is ook dit een vorm van oogsten. Ons vervelen? Nee, dat hebben we de afgelopen tijd zeker niet gedaan en dat zullen we ook de komende tijd niet doen!

zaterdag 13 augustus 2016

De tijd vliegt

De tijd vliegt. Na een tropische periode volgde een periode met veel regen. En als we de weersverwachting mogen geloven, dan komt er nu een periode aan waarin de zomer en de herfst om de macht gaan strijden. De zomer is nog niet voorbij, maar aan alles is te merken dat het einde ervan in zicht is. De nachten worden kouder - afgelopen week twee keer slechts enkele graden boven het vriespunt - en om de temperatuur in huis aangenaam te houden, hebben we al enkele avonden op rij de houtkachel moeten stoken. Ook in de natuur is te zien dat de herfst op komst is. De eerste bladeren aan de bomen beginnen geel te verkleuren en op veel plaatsen in het bos struikel je bijna letterlijk over allerlei fraai gekleurde paddenstoelen. Wat te denken van onderstaand exemplaar dat met gemak het formaat van een ontbijtbord heeft...

vrijdag 29 juli 2016

Wie lijkt op wie?

Logeerhond Dojjan doet zijn naam weer eer aan. Zijn baasje is op vakantie en Dojjan mag bijna een hele week bij ons wonen. We zijn veel buiten en vermaken ons prima. En tja, wat moet je nu zeggen als je onderstaande foto ziet? Normaal gesproken zegt men dat een hond op zijn - in dit geval tijdelijke - baasje gaat lijken, maar is het nu net niet andersom?

donderdag 14 juli 2016

In de war

De weergoden waren een tijdje behoorlijk in de war. Het leek er op een gegeven moment zelfs even op dat de amper begonnen zomer wel heel vroeg in de herfst over zou gaan. Enkele nachten op rij koelde het tot slechts enkele graden boven het vriespunt af waardoor we 's ochtends op verschijnselen werden getrakteerd die eerder bij de maand september dan bij juli horen. Om te beginnen dichte mist rondom het huis en mistflarden in het bos. Vervolgens vingen de spinnenwebben in de bodembegroeiing zoveel dauw dat ze van grote afstand zichtbaar en op de foto vast te leggen waren.


Ten slotte zaten de bloemen vol met insecten die daar de vorige avond door de lage temperatuur hun vermogen tot bewegen hadden verloren. Volkomen roerloos zaten ze daar om pas in de loop van de ochtend door de warmte van de zon weer langzaam tot bewegen te worden aangezet. 

 
Inmiddels is er een weertype aangeland dat meer bij deze tijd van het jaar past. Warmere nachten, een hoge luchtvochtigheid, regen en onweer hebben nu de overhand...

vrijdag 8 juli 2016

Halo

Nicôle is de eerste die het verschijnsel opmerkt en mij er vervolgens op attent maakt: een fraaie halo die hoog boven ons aan de hemel prijkt.

woensdag 6 juli 2016

Drie mooie ontmoetingen

Aangezien er voor later op de dag onweer is voorspeld, zijn we al vroeg op pad voor een lange wandeling. We gaan nu eens niet direct het bos in, maar kiezen voor de eerste kilometers een grusweg en dat blijkt een klein half uur later een goede keuze. Dan zien we namelijk in de verte iets in de begroeiing aan de rand van de weg bewegen. Nicôle denkt in eerste instantie aan een haas, maar even later stapt het dier de weg op en blijkt het een vos te zijn. Het is een jong exemplaar, een pup van hooguit enkele maanden oud.

We blijven als bevroren staan. De pup snuffelt eerst een tijdje aan de rand van de weg. Dan begint het dier over de weg onze kant op te draven. We willen onze aanwezigheid niet verraden, dus doen we geen poging om onze camera uit de rugzak te halen. Het vosje maakt ondertussen aardig vaart. In een mum van tijd overbrugt het de afstand - ongeveer honderd meter - die ons in eerste instantie scheidde om uiteindelijk op nog geen twee meter afstand van ons pas op de plaats te maken. Pas op dat moment lijkt het dier - dat de wind in de rug heeft en ons dus niet kan ruiken - iets ongewoons op te vallen. Het kijkt ons even indringend aan en verdwijnt dan met enkele hoge sprongen in het bos.

Onder de indruk van deze ontmoeting lopen we langzaam verder. Het duurt niet lang voordat we nog een keer omkijken. De weg achter ons is leeg, maar als we onze blik naar de helling onder de weg verleggen, zien we het vosje weer staan. Kennelijk net zo nieuwsgierig als wij staat het naar ons de kijken. Dan draait het zich om om voorgoed uit ons zicht te verdwijnen.

Wanneer we twee uur later op een kale vlakte pauzeren, zijn onze gedachten nog steeds vol van onze ontmoeting met de jonge vos. Moeder Natuur heeft echter nog meer voor ons in petto, want terwijl we van de meegebrachte broodjes genieten, zie ik vanuit mijn ooghoeken ineens iets bewegen. Zo'n vijftig meter bij ons vandaan wandelt er een jonge reegeit voorbij. Om de paar passen knabbelt ze even aan het spaarzame groen dat tussen de rotsblokken groeit.


We zoomen even in zodat het dier duidelijker te zien is. Ook nu zijn we weer doodstil. De reegeit merkt ons niet op en wandelt enkele minuten later weer uit beeld.


Aan de hemel zijn inmiddels dreigende wolken verschenen. Gerommel in de verte maakt duidelijk dat er niet alleen regen, maar ook onweer op komst is. We breken op en zetten koers op huis aan.


Eerder op de dag hadden we het er nog over dat we al lange tijd geen sporen van wolven meer hadden gezien en nu worden we op onze wenken bediend...


Ook stellen we vast dat we waarschijnlijk een goede bosbessenoogst gaan krijgen.

 
Uiteindelijk zijn we weer thuis voordat het naderende onweer ons heeft ingehaald. Terwijl we op de bank in de tuin nagenieten van al het moois dat we hebben gezien, komt er heel laag een buizerd overvliegen om vervolgens boven in de top van een spar aan de rand van ons erf plaats te nemen. Zonder enige schroom lijkt de vogel ons erf naar iets eetbaars af te speuren, ons ondertussen de gelegenheid gevend hem goed te bestuderen. Dan neemt de wind toe, beginnen de boomtoppen te zwaaien en gaat de buizerd er vandoor. De donder neemt in volume toe en de eerste regendruppels beginnen te vallen. Het is hoog tijd om naar binnen te gaan, maar onze gedachten zullen nog enige tijd buiten blijven bij de drie mooie ontmoetingen die we vandaag hebben gehad.

vrijdag 1 juli 2016

Goud uit het bos

Nu schieten de paddenstoelen als paddenstoelen uit de grond en is het tijd om ons het eerste goud uit het bos goed te laten smaken...

vrijdag 24 juni 2016

Midzomergroet

Afgelopen dinsdag vond de zomerzonnewende plaats met als gevolg dat de nachten langzaam maar zeker weer donkerder zullen worden. Voorlopig zullen we daar echter nog niet veel van merken. Zo kwam de zon vandaag om 03.40 uur op en gaat hij om 22.33 uur weer onder, hetgeen betekent dat het vanaf ongeveer kwart voor drie 's nachts tot half twaalf 's avonds licht is. De ruim vier uur durende periode tussen zonsondergang en zonsopgang is het overigens niet écht donker. De zon staat dan namelijk maar een klein stukje onder de horizon, waardoor er hooguit van schemering sprake is.
 
Ondanks het feit dat het echte midden van de zomer dus al voorbij is, wordt dit weekend in Zweden midzomer gevierd. Ergens in de jaren vijftig van de vorige eeuw is namelijk vastgesteld dat midsommardagen (midzomerdag) op de zaterdag in de periode 20 tot en met 26 juni valt. Midsommardagen is een officiële feestdag, in Zweden ook wel aangeduid als een 'rode' dag. De viering zelf vindt echter vandaag plaats, op midsommarafton (vrij vertaald midzomeravond). Net als met Pasen en Kerstmis valt het hoogtepunt van de viering dus op de 'vooravond' van de hoogtijdag zelf. Midsommarafton is overigens geen officiële feestdag, maar wordt daaraan in zo'n beetje alle wetten en regels die met arbeid te maken hebben wel gelijkgesteld zodat het voor de meeste Zweden een vrije dag is.
 
We wensen al onze lezers een fijne midzomer toe!